just read a letter from a frend of mine, w/c somehow dampens my mood.. grabe, nagbabago nga talaga ang tao sa pag-usad ng panahon.. howell.. need to take it as a challenge.. kaya lang, ang isang nakakasakit sa damdamin, ganun ba talaga kababa ang tingin nya sa akin? o wala lang syang tiwala sa mga kasama nya dun sa sg? sabagay, napapabalita namang mejo loner sya dun at iba ang tropa nya.. haaay.. ewan ko, parang me nararamdaman tuloy akong gap.. wag naman sana..